Κυριακή, 14 Ιανουαρίου 2018

« ΚΥΡΙΑΚΗ ΜΕΤΑ ΤΑ ΦΩΤΑ »


Η σημερινή Κυριακή, αγαπητοί μου φίλοι, ονομάζεται Κυριακή μετά τα Φώτα. Έχει ήδη προηγηθεί η Βάπτιση του Κυρίου μας Ιησού Χριστού από τον Άγιο Ιωάννη τον Πρόδρομο στον Ιορδάνη ποταμό. Μετά και από αυτό το συγκλονιστικό γεγονός, ο Ιησούς έμαθε πως συνέλαβαν τον Ιωάννη και έτσι έφυγε για την Γαλιλαία. Εγκατέλειψε όμως την Ναζαρέτ και πήγε κι έμεινε στην Καπερναούμ, πόλη που βρίσκεται στις όχθες της λίμνης, στην περιοχή των φυλών Ζαβουλών και Νεφθαλείμ, όπως μας πληροφορεί, στο σημερινό Ευαγγελικό ανάγνωσμα, ο Ευαγγελιστής Ματθαίος. Έτσι πραγματοποιήθηκε η προφητεία του Ησαΐα: «Γη Ζαβουλών και γη Νεφθαλείμ, οδόν θαλάσσης, πέραν του Ιορδάνου, Γαλιλαία των εθνών, ο λαός ο καθήμενος εν σκότει είδε φως μέγα, και τοις καθημένοις εν χώρα και σκιά θανάτου φως ανέτειλεν αυτοίς» (ΜΑΤΘ. 4, 15-16).
Από τότε ο Κύριός μας Ιησούς Χριστός άρχισε να κηρύττει και να λέει: «Μετανοείτε· ήγγικε γαρ η βασιλεία των ουρανών» (ΜΑΤΘ. 4, 17). Αυτό το κήρυγμα μετανοίας μπορεί να ειπώθηκε εκείνη τη συγκεκριμένη χρονική στιγμή, αλλά απευθύνεται και σε όλους τους ανθρώπους όλων των εποχών. Και μάλιστα ο Χριστός μας δεν λέει «Μετανοήσατε», αλλά «Μετανοείτε». Συνεχώς να μετανοούμε για τις πτώσεις μας και για τα λάθη μας. Με την μετάνοια ο άνθρωπος αλλάζει τρόπο σκέψης και φυσικά αυτό αποτυπώνεται και στις καθημερινές του πράξεις. Η μετάνοια είναι μία ευκαιρία που μας δίνει ο Θεός, προκειμένου να μπορούμε να επαναφέρουμε τη ζωή μας στη φυσιολογική κατάσταση της αγιότητας. Γιατί η ζωή της αμαρτίας είναι παρά φύσιν κατάσταση και όχι φυσιολογική. Με την μετάνοια μπορούμε να εισέλθουμε στην Βασιλεία των Ουρανών.
Η μετάνοια είναι η ελπίδα μετά τη διάπραξη της αμαρτίας. Ο άνθρωπος με την μετάνοια δεν οδηγείται στην απελπισία, αλλά ελπίζει ότι θα βρει έλεος κοντά στον Θεό. Η μετάνοια μας βάζει και πάλι μέσα στον Παράδεισο που χάσαμε με την παρακοή των Πρωτοπλάστων. Η μετάνοια είναι η οδός που μας οδηγεί με ασφάλεια στην Βασιλεία των Ουρανών, στην αγκαλιά του Τριαδικού Θεού μας. Αυτή την μετάνοια βίωναν και οι σήμερα εορταζόμενοι Άγιοι Αββάδες του Σινά και της Ραϊθού. Ο στόχος τους ήταν η Βασιλεία του Θεού. Ζούσαν με την προσδοκία αυτή και καθημερινά αγωνίζονταν για την απόκτηση των αρετών. Η ζωή τους ήταν αφιερωμένη στον Ιησού Χριστό. Ήταν προσκολλημένοι σε Αυτόν και δεν τους ενδιέφερε τίποτα το επίγειο. Ήδη είχαν χαράξει την πορεία τους προς τον Ουρανό. Γι’ αυτό και μόνο ζούσαν. Ήθελαν να είναι κοντά στον Χριστό αιωνίως.
Ας δούμε λοιπόν λίγα πράγματα από τη ζωή των Αγίων αυτών. Δύο ημέρες μακριά από το όρος Σινά, προς την Ερυθρά θάλασσα, ήταν η έρημος της Ραϊθού, στο εσωτερικό της οποίας ζούσαν Χριστιανοί αναχωρητές. Αλλά την ίδια ημέρα, που έγινε η σφαγή των Πατέρων στο όρος Σινά, οι βάρβαροι αποφάσισαν να εξολοθρεύσουν και τους Πατέρες που βρίσκονταν στην έρημο της Ραϊθού. Ο Ηγούμενος της Μονής, Παύλος, ο οποίος θεωρείται ότι καταγόταν από την πόλη των Πατρών, μόλις είδε τον κίνδυνο, συγκέντρωσε τους αδελφούς όλους μέσα στο Ναό και τους απηύθυνε λόγια γενναία και συγκινητικά. Τους θύμισε ότι σκοπός της ζωής τους είναι ο Χριστός και η Βασιλεία Του. Τους είπε ότι για την Βασιλεία του Χριστού ήταν όλες οι προσευχές, οι μελέτες, οι πόθοι και τα έργα τους. Τους τόνισε ότι εγκατέλειψαν τα εγκόσμια για την αγάπη τους προς τον Ιησού Χριστό.
Ο ευλαβής Ηγούμενός τους Παύλος, τους παρότρυνε να μην δειλιάσουν μπροστά στα μαρτύρια και ότι εκείνη τη στιγμή τους παρουσιαζόταν λαμπρότατη ευκαιρία να αποκτήσουν τα ωραιότερα στεφάνια, χύνοντας και αυτό το αίμα τους για τον μισθαποδότη Κύριό τους. Τους παρακίνησε επίσης να ευχηθούν, ακόμη και γι’ αυτούς τους δυστυχισμένους που θα τους σκότωναν. Οι Πατέρες συμφώνησαν με τα λόγια αυτά και όλοι μαζί προσευχήθηκαν. Μόλις τελείωσαν την προσευχή τους, μπήκαν στο μοναστήρι οι βάρβαροι και έσπειραν παντού τον θάνατο. Τις σφαγές αυτές και τις αναιρέσεις διηγούνται ο μακάριος Νείλος ο Ασκητής, ο οποίος είχε διατελέσει έπαρχος στην Κωνσταντινούπολη, ο μοναχός Αμμώνιος στη Διήγησή του, καθώς και ο μοναχός Αναστάσιος ο Σιναΐτης κατά τον 7ο αιώνα μ.Χ. Αρχικά η μνήμη τους εορταζόταν στις 28 Δεκεμβρίου, επικράτησε όμως να εορτάζεται σήμερα, 14 Ιανουαρίου.
Αγαπητοί μου φίλοι, οι Άγιοι Πατέρες οι εν Σινά και Ραϊθώ αναιρεθέντες, όπως φυσικά και όλοι οι Άγιοι της Εκκλησίας μας, μας δείχνουν το δρόμο που οδηγεί με ασφάλεια κοντά στον Χριστό. Με την πνευματική και Μυστηριακή ζωή της Εκκλησίας μας, αλλάζουμε τρόπο σκέψης και ζωής. Βαδίζουμε, με την Χριστιανική ζωή, πάνω στα χνάρια που βάδισαν ο αρχηγός της Πίστης μας Ιησούς Χριστός, η Παναγία Μητέρα Του και οι Άγιοι. Ακούγοντας την προτροπή του Χριστού: «Μετανοείτε· ήγγικε γαρ η βασιλεία των ουρανών» (ΜΑΤΘ. 4, 17), οφείλουμε να προβληματισθούμε και να σκεφθούμε ότι τα χρόνια περνούν γρήγορα και θα φθάσουμε κι εμείς μπροστά στο φοβερό μυστήριο του θανάτου και στην κρίση του Χριστού κατά την Δευτέρα Παρουσία Του. Άραγε ζούμε Χριστιανική ζωή ή ξεγελάμε τον Θεό και τους εαυτούς μας; Αν αντιληφθούμε κάτι τέτοιο, ας μετανοήσουμε και ας αλλάξουμε τρόπο ζωής.
Με αγάπη Χριστού,
π. Βασίλειος.

Σάββατο, 13 Ιανουαρίου 2018

« ΜΙΚΗΣ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ ΓΙΑ ΣΚΟΠΙΑΝΟ: ΟΛΕΘΡΙΑ ΤΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΤΥΧΟΝ ΥΠΟΧΩΡΗΣΗΣ ΑΠΟ ΤΗ ΓΡΑΜΜΗ ΤΟΥ 1992 »


Τη μη παρέκκλιση από την απόφαση του Συμβουλίου των Πολιτικών Αρχηγών του 1992 για την ονομασία των Σκοπίων, ζητά με επιστολή που δημοσιεύει στην προσωπική του ιστοσελίδα ο μουσικοσυνθέτης Μίκης Θεοδωράκης και υπογραμμίζει πως οποιαδήποτε πιθανή ονομασία δεν θα πρέπει να περιλαμβάνει τον όρο Μακεδονία.
Ολόκληρη η επιστολή του Μίκη Θεοδωράκη:
«Το Συμβούλιο των Πολιτικών Αρχηγών στα 1992 αποφάσισε για μια εθνική κοινή γραμμή πλεύσης σε μια ονομασία στην οποία δεν θα περιέχεται η λέξη “Μακεδονία”.
Τυχόν υποχώρηση από αυτή τη γραμμή θα έχει ολέθρια αποτελέσματα για το μέλλον της χώρας μας, δεδομένου ότι μετά την οκταετή καταλήστευση του ελληνικού λαού που μας οδήγησε στην σημερινή δραματική κατάσταση, το μόνο που μας απομένει είναι η διαφύλαξη της εθνικής μας ακεραιότητας. Η Κυβέρνηση των Σκοπίων απειλεί χωρίς προσχήματα την ακεραιότητα της πατρίδας μας. Με όχημα το όνομα “Μακεδονία” και παραμορφώνοντας τα ιστορικά γεγονότα σε βαθμό γελοιότητας επιδιώκει την επέκταση των συνόρων της εις βάρος των δικών μας για τη δημιουργία της λεγόμενης “Μακεδονίας του Αιγαίου”.
Ο στόχος αυτός λειτουργεί εδώ και δεκαετίες ως βασικός εθνικός στόχος της γειτονικής χώρας, με αποτέλεσμα να έχουν γαλουχηθεί γενιές Σκοπιανών με την ιδέα αυτή και να έχουν σήμερα την πεποίθηση ότι είναι κατ’ ευθείαν απόγονοι των Βασιλέων της Μακεδονίας Φιλίππου και Μεγάλου Αλεξάνδρου. Με μια κολοσσιαία πραγματικά προπαγάνδα, κατόρθωσαν να παρασύρουν σ’ αυτή την ιστορική γελοιότητα μεγάλο αριθμό κρατών επωφελούμενοι συγχρόνως και από τη στάση των Ελλήνων υπευθύνων που δεν έκαναν καμμία προσπάθεια να ανασκευάσουν στα μάτια των ξένων αυτή την χονδροειδή παραποίηση της Ιστορίας.
Και φτάσαμε στο θλιβερό σημείο που μας θίγει ως Λαό, να είμαστε αναγκασμένοι να απολογούμεθα για τον πατριωτισμό μας!
Εάν υποχωρήσουμε αυτή τη στιγμή από την θέση μας για το όνομα είναι σαν να ανοίγουμε τους ασκούς του Αιόλου. Οφείλουμε να επαγρυπνούμε για την διαφύλαξη της εθνικής μας ακεραιότητας, δεδομένου ότι υπάρχουν ισχυρές διεθνείς δυνάμεις που έχουν στόχο τους στην σαλαμοποίηση της περιοχής των Βαλκανίων. Η περίπτωση της Γιουγκοσλαυίας είναι νωπή. Το επόμενο θύμα θα είναι η χώρα μας. Τα μαύρα σύννεφα που μας απειλούν γίνονται κάθε μέρα και περισσότερο ορατά. Εάν υποχωρήσουμε τώρα στην ανοιχτή πρόκληση των Σκοπίων που χωρίς να έχουν παραιτηθεί από τον κύριο στόχο της εθνικής τους πολιτικής επιδιώκουν σήμερα να γίνουν μέλος του ΝΑΤΟ με την ψήφο τη δική μας για να μπορούν αύριο-μεθαύριο να μας απειλούν από μια θέση υψηλότερη και ισχυρότερη, τότε θα είμαστε άξιοι της Μοίρας μας.
Κύριοι της ελληνικής κυβέρνησης, το βάρος που καλείσθε να σηκώσετε είναι ασήκωτο. Και γι’ αυτό μην το κάνετε. Μείνετε πιστοί στην κοινή εθνική γραμμή του 1992. Οι ευθύνες που φορτωθήκατε στον οικονομικό τομέα είναι μεγάλες. Όμως εκείνες που έχουν σχέση με την εθνική μας ασφάλεια και ακεραιότητα είναι συντριπτικές και το δυστύχημα είναι ότι δεν θα παρασύρουν μόνο εσάς αλλά ολόκληρη τη χώρα.
Την ίδια έκκληση που απευθύνω στην Κυβέρνηση την απευθύνω και στον λαό μας που θα πρέπει να εγκαταλείψει την νάρκη στην οποία έχει περιπέσει αυτό τον καιρό.
Το να μας οδηγούν στην πτώχευση και τη διάλυση του κοινωνικού μας ιστού, είναι ένα τεράστιο θέμα. Το να φτάνουμε όμως στο σημείο να απειλείται η ακεραιότητα της χώρας μας, αυτό δεν είναι μόνο τεράστιο θέμα αλλά κανονικός θάνατος. Γιατί δεν θα μπορέσει να αντέξει η πατρίδα μας αν χάσει ακόμα και ένα τετραγωνικό μέτρο ελληνικής γης. Υπερβολή; Σκεφτείτε μόνο, ποιος αλήθεια θα μπορούσε να διανοηθεί τον διαμελισμό της άλλοτε ισχυρής Γιουγκοσλαυίας;
Οι καιροί ου μενετοί.
Όταν φοβάσαι να πεις ότι αγαπάς την πατρίδα σου κι όταν -ακόμα χειρότερα την ξεπουλάς- αυτό είναι ραγιαδισμός.
Όταν δεν φοβάσαι να πεις ότι την αγαπάς και έχεις το θάρρος να το βροντοφωνάξεις, αυτό δεν είναι εθνικισμός, είναι πατριωτισμός!
Και η Ελλάδα σήμερα, περισσότερο από κάθε άλλη φορά, έχει ανάγκη από πατριώτες!»



08.01.2018
www.kathimerini.gr